Zwei Genießer in einem Geniesshotel, das sehe ich gerne als Genosse und Mitgenießer.
En ja hoor, ze is weer onderweg, de rijdende kaktak van de familie. Ik als wandelende tak, mag andermaal Polarsteps-commentaren bij die reis leveren. Iedere hofhouding heeft immers een nar nodig.
De autorit in de Audi RS e-tron GT performance verliep vlotjes, zoals te verwachten viel, maar de internetverbinding liet te wensen over. Wat bleek, Marjan had 2 polarsteps aangemaakt: 1 op haar Ipad en 1 op haar laptop. Dat was kennelijk één stap teveel voor het PolarSteps-brein. Er ontstond een klassiek synchronisatie- en conceptenconflict. Het oorspronkelijke bericht mét de video stond op de laptop ‘gevangen’; terwijl die comfortabele auto maar doorzoefde.
Zodra ik doorhad dat er een bericht en een video in het luchtledige zweefden, wierp ik mij op als de ultieme virtuele deskundige. Jawel, de man die nooit een stap over de grens zet, zat op zijn bank op afstand héél gewichtig ‘mansplainend’ mee te denken over hun reisperikelen. Hiervan raakte de cloud-server, zo mogelijk, nog meer in de war. Op een gegeven moment wist niemand nog welke werkelijkheid hij als de meest recente waarheid moest beschouwen; een filosofische crisis in het datacentrum, die we gelukkig weer achter ons hebben gelaten. Want: we hebben beeld. We kunnen door. ‘Onze’ reis over de Rome-Berlijn-as (maar dan omgekeerd) kan beginnen.
Het eerste bericht van Marjan ging als volgt:
Onderweg (zijn al in de buurt van ons hotel maar kunnen daar niet lunchen) even een kaseplatte met wat bieren bij een kaasboerderij. Hier houden wij van; lekker simpel maar zooo smullen, daarna door naar onze bestemming voor de komende 5 dagen, een niet al te groot geniesshotel midden in de natuur; stilte, althans……. koeienbellen. We plonzen in de natuurvijver en laten het allemaal over ons heen komen.
Ik wilde taalkundig reageren: ‘Also, also… Fijn dat jullie zo opgaan in de lokale cultuur, maar een beetje Pünktlichkeit qua spelling graag. Het is Käseplatte mét umlaut en Genießhotel met een Ringel-S (de ß zit op je mobiel gewoon onder de ‘s’). De koeienbellen klinken grammaticaal wel correct. Ga zo door, maar respecteer de ‘Heimatsprache’.’
Natuurlijk hield ik mij in. Mijn zwager (de havenbaron) is van Duitse komaf en zou beter moeten weten, wat hij uiteraard ook doet, maar diakritische tekens en graphemiek, waaronder deze orthografische onderwerpen vallen, zijn gewoon niet zijn ding.
Ik schreef dus slechts iets bemoedigends: Wat jullie gaan doen is heel belangrijk voor de Europese economie. Succes met de missie.
ronaldvannoorden.com 