From: The Silent Retweeter

I don’t tweet anymore; I just retweet. That way, you make far fewer enemies. It requires less courage. Passive use of Twitter—I’d recommend it to anyone. You view the news that matters to you, more or less like reading the newspaper. You follow your favorites, just like in the paper. The small difference is that you highlight what you like by sharing the post in the usual Twitter fashion. A small tribute to your kindred spirits.

What bothered me about the platform was all the angry ranting by far-right fools. I’m glad to be done with that. You could say I let others pull the chestnuts out of the fire for me—like Sander Schimmelpenninck or Esther Ouwehand, for instance. They get a ton of crap thrown at them after just about every tweet. Unfair, because they’re the ones sticking their necks out, while I merely ‘redistribute’ what was already circulating online.

Ouwehand advocates for a better society with a unique party platform, one that outlines the only measures that truly align with what science deems necessary for the environment. Schimmelpenninck fights like a kind of Saint George battling the dragon—at least if we think of Saint George as a just and intelligent guy and the dragon as the embodiment of ‘populist proles.’

I can name countless Twitter users who have the best intentions for their fellow humans—the platform is certainly not lacking in ethical allies—but still get slammed every time they post something. Pretty much anyone who’s against economic growth, or at least believes that too little is being done to combat climate change, can expect ‘dirt,’ especially from those quarters that have plenty of it to dish out.

Speaking of which, you better not criticize the farmers. As we know, things have been rather hectic in our country thanks to the ‘tractor terrorists.’ Mechanical horsepower compensates for what the farming brain lacks in intelligence. Farmers Defence Force, for example, loves to spread nonsense on social media like the foul slurry they spray over their fields.

If only it stopped there—but of course, it never does. From time to time, they escalate, as everyone has witnessed, forcing their way to The Hague to shove their alternative truths down the throats of politicians through threats. Some of them even had to file police reports for intimidation or worse. Others (now) dance to the tune of these agricultural criminals.

Meanwhile, it remains a scientific fact that the agricultural sector in the Netherlands is responsible for around 60% of nitrogen emissions. You can shout all you want, spreading the manure of your own self-righteousness until the stench of stupidity becomes unbearable and chokes us as fellow citizens, but you can’t just plow the reality under the ground.

And yet, the farmers won’t back down. I’d like to say to them: leave the thinking and tweeting to the thinkers, and use your tractor and computer for what they’re made for. But anyway, I don’t engage in the fight. I carefully highlight existing posts. For the umpteenth time, and probably against better judgment, because really, does it help? But just retweeting is certainly safer.

Ik tweet niet meer, ik retweet.

uit: The silent retweeter

Ik tweet niet meer, ik retweet. Op die manier maak je veel minder vijanden. Er is minder moed voor nodig. Passief gebruik maken van Twitter, ik kan het iedereen aanraden. Je bekijkt het nieuws dat er voor jou toe doet. Dus min of meer zoals je de krant leest. Je volgt je favorieten zoals je in de krant doet. Het kleine verschil is, dat je, wat je goed vindt, extra onder de aandacht brengt door het bericht te delen op de voor Twitter gebruikelijke manier. Een kleine eerbetuiging aan je geestverwanten.

Wat mij tegenstond aan het medium was al dat boze ‘gereaguur’ door rechtsradicale minkukels. Daar ben ik mooi van af. Je zou kunnen zeggen dat ik anderen de kastanjes uit het vuur laat halen. Sander Schimmelpenninck of Esther Ouwehand bijvoorbeeld. Die krijgen een hoop bagger over zich heen na zowat elke tweet. Onrechtvaardig, want zij steken juist hun nek uit. Terwijl ik alleen maar ‘herdistribueer’ wat toch al rondging op het internet.

Ouwehand pleit voor een betere samenleving vanuit een uniek partijprogramma. Het beschrijft de enige maatregelen die echt aansluiten bij wat de wetenschap noodzakelijk acht voor het milieu. Schimmelpenninck vecht als een soort van Joris met de draak, tenminste als we Joris voor een rechtvaardige en intelligente jongen houden en ons de draak voorstellen als de vertegenwoordiger van het ‘proletenpopulisme’.

Ik kan trouwens talloze twitteraars noemen die het beste met hun medemens voor hebben – zo arm van ethische zielsverwanten is het medium echt niet – maar toch de wind van voren krijgen als zij een bericht de wereld insturen. Zowat iedereen die tegen economische groei is, of in ieder geval vindt dat er te weinig wordt gedaan om klimaatverandering tegen te gaan, kan ‘stront’ verwachten, vooral uit de hoek die over hopen van dat spul beschikt.

Daarover gesproken: kom vooral niet aan de boeren. Zoals wij weten gaat het er in ons land nogal hectisch aan toe als gevolg van ‘trekkerterroristen’. Mechanische paardenkrachten compenseren wat het boerenbrein aan intelligentie moet ontberen. Farmers Defence Force bijvoorbeeld verspreidt graag onzinberichten via sociale media als de onwelriekende gier over hun akkers.

Bleef het daar maar mij, maar dat doet het natuurlijk nooit. Nu en dan gaan zij over op fellere middelen – zoals iedereen kon ervaren – en forceren zich een weg naar Den Haag waar zij hun alternatieve waarheden onder bedreiging door de strot wringen van bestuurders. Sommigen van hen zagen zich genoodzaakt aangifte te doen bij de politie wegens intimidatie of erger. Anderen dansen (inmiddels) naar de pijpen van deze landbouwcriminelen.

Ondertussen blijft het een wetenschappelijk feit dat de agrarische sector in Nederland verantwoordelijk is voor zo’n 60% van de stikstofuitstoot. Je kunt een grote bek opzetten en met boerenverbolgenheid de drek van je eigen gelijk rondstrooien tot de stank van de domheid ondraaglijk wordt en ons als medeburgers naar de keel grijpt, maar de werkelijkheid ploeg je niet zomaar onder de zoden.

En toch binden de boertjes niet in. Ik zou tegen hen willen zeggen: laat het denken en twitteren aan denkers over en gebruik je tractor en je computer waarvoor die gemaakt zijn. Maar goed, ik meng mij niet in de strijd, ik breng behoedzaam bestaande berichten onder de aandacht. Voor een zoveelste keer en eigenlijk tegen beter weten, want ja, of het helpt? Maar dat louter retweeten is dus wel zo veilig.