Over schijnsecularisatie, spiritueel populisme en de teloorgang van het kritisch denken.
We hebben ons in het Westen de afgelopen decennia in toenemende mate losgemaakt van de traditionele religieuze instituties. De kerken lopen leeg, het kerkbezoek neemt af en steeds minder mensen voelen zich gebonden aan een religieuze gemeenschap. Wie de ontwikkelingen oppervlakkig beschouwt, zou kunnen concluderen dat de secularisatie haar werk heeft gedaan. De invloed van het georganiseerde geloof is teruggedrongen en de moderne mens heeft zich bevrijd van de dogma’s waarmee eeuwenlang zijn denken en handelen werden gereguleerd.
Maar is dat wel zo? Hebben we met het verlaten van de kerk ook daadwerkelijk afscheid genomen van de behoefte aan geloof? Ik waag het te betwijfelen. Misschien hebben we vooral de instituties achter ons gelaten, zonder de menselijke neiging tot geloven wezenlijk te veranderen. De behoefte aan houvast, zingeving, onzichtbare verbanden en verklaringen die boven de waarneembare werkelijkheid uitstijgen, is immers niet verdwenen. Ze heeft alleen andere verschijningsvormen aangenomen.
Lees verder “De kerk is verhuisd”
